1 Ekim 2015 Perşembe

33. Hafta

Dün 32. haftayı bitirdik ve 33. haftaya girdik. Doktor muayenemizi yaptırdık ve 37. haftaya kadar çalışabilir raporumuzu da aldık.

Bugünlerde iyice ağırlaştığımı hissediyorum. Yatakta dönerken zorlanmalar başladı. Kilo konusunda da malesef biraz rahat davranmaya başladım; toparlamam gerek. Bugün sabah tartıldığımda 58 kiloydum.

Bebeğimiz ise tam 1850 gr olmuş. Maşallah tombiş bir bebek olacak. Yanacıkları tombik tombikti tam ısırmalık. Etrafımızdaki sevgi pıtırcıklarından korumak konusunda zorlanacağım galiba. Ama ısırmak şöyle dursun ilk aylarda öpmek bile yasak! :D Minnak ayacıklarını öpsünler.

Doktor randevumuzda sıra tam bize geldiğinde doktor yukarı çıkacağını doğuma gireceğini söyledi. Yarım saat sonra geldi ve doğum gerçekleşmişti. Allah'ım düşününce 2 aydan az süre sonra ben de aynısını yaşayacağım ve çok heyecanlandım. Normal doğum gerçekleşmiş, bebeğin kafası biraz büyük olduğu için epizyomi yapılmış. 3800 doğmuş bebek ama doktor gülerek 2 kg ı bebeğin kafasıydı dedi :) Ultrasonda bizim bebeğe bakarken özellikle sordum kafası büyük mü diye, hayır gayet normal dedi. Çok sıradan bir gebelik geçiriyormuşum ve inşallah ben yürüyüşlere devam ettiğim müddetçe normal doğumla dünyaya gelecek bebeğimiz. Maşallah nazlı ve çok güzel bir kızınız olacak dedi. Minicik çenesi, minicik burnu ve tombiş yanakları çok güzeldi.

Hastaneye doğuma giderken götürmem gerekenlerin listesini de aldım. İnternette çeşitli listeler de var hepsini karıştırıp kendime göre bir çanta hazırlayacağım. Yavaştan başlamak lazım artık.

Artık sıcaklar bitti hava serinlemeye başlar derken bana fenalıklar gelmeye başladı. Oturduğum yerde çok sıcak oluyor terliyorum, kalp atışım hızlanıyor. Ay bana fenalık geldiiii! diye bağırasım var. İyi ki bu hallerim yaz sıcaklarına denk gelmedi, dayanamazdım.

Şimdi bir de ev taşıma telaşlarımız başlayacak. Doğalgazlı bir eve geçeceğiz. İnşallah çok zorlanmadan bu süreci de atlatırım. Annem en büyük yardımcım olacak.

Yürüyüşe devam, ilaçlara devam, hayırlısıyla bebeğimizi kucağımıza alana kadar yazmaya devam.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder