35. Hafta

34+4. gündeyiz. Evi taşıdık, yerleştirdik, yorulduk, şimdi iş yerinde dinleniyorum. Maşallah bebeğim de çok hareketli. Minik elleri, ayakları durmuyor. Karnım büyümeye başladığından beri hep gergindi ama son 1 haftadır aşırı olmaya başladı. Ve göğüs kafesim ağrıyooor. Minik ayakları sağ ya da sol karın boşluğumda oynarken, plasenta da kaburgalarıma baskı yapıyor. Sırt üstü yatmak istiyorum olmuyor, yüz üstü yatmak istiyorum olmuyor. Sağa ya da sola yatınca da yattığım kalçam bir süre sonra ağrıyor. Gelsiiin uykusuz geceler. Bel ağrısı, sırt ağrısı, göğüs ağrısı oyyh hamileliğin zorlu kısmı başlıyor.

Bebeğin tekmelerinden göbeğim o kadar yamuluyor ki bazen çok komik görünüyor. Gittikçe sivrileştiğini söylüyorlar. Minyon annelerin kaderi bu sanırım. Bebek kız da olsa göbişe bakıp ''Erkek bu erkek!'' diyenlere hııı diyorum sadece.

Amcamın kızı doğum yaptı. Zeynep Miray maşallah çok güzel bir bebek. Sırada kız kardeşi var. Sonra da sıra bana gelecek. Ayyy!

Tembel bir anne olacağım. Hazırlıklara hız vermem gerek. Kıyafet, bakım ürünleri, biberon, bez, beşik vs... Ooo listemiz çok uzun ve çok eksiğimiz var. 3 hafta daha çalışacağım, 5 Kasım'da izne ayrılacağım. İzne ayrılmadan önce eksikleri tamamlamak niyetindeyim. İzne ayrıldıktan sonra da bebek görmeye gelenlere verilecek hediyeleri hazırlamaya, süs püs işine girişeceğim. Eksik kalan olursa da hiç canımı sıkmayacağım. Hiçbir şey bebeğimin ve benim sağlığımdan önce gelmiyor.

Ahh bir de bugünlerde aşırı duygusallaştım. Kızımın babası da benle doğuracak. :) Allah'ım hayırlı sağlıklı bir şekilde bebeğimizi kucağımıza almayı nasip et, hayırlı şekilde kurtulmayı nasip et.

33. Hafta

Dün 32. haftayı bitirdik ve 33. haftaya girdik. Doktor muayenemizi yaptırdık ve 37. haftaya kadar çalışabilir raporumuzu da aldık.

Bugünlerde iyice ağırlaştığımı hissediyorum. Yatakta dönerken zorlanmalar başladı. Kilo konusunda da malesef biraz rahat davranmaya başladım; toparlamam gerek. Bugün sabah tartıldığımda 58 kiloydum.

Bebeğimiz ise tam 1850 gr olmuş. Maşallah tombiş bir bebek olacak. Yanacıkları tombik tombikti tam ısırmalık. Etrafımızdaki sevgi pıtırcıklarından korumak konusunda zorlanacağım galiba. Ama ısırmak şöyle dursun ilk aylarda öpmek bile yasak! :D Minnak ayacıklarını öpsünler.

Doktor randevumuzda sıra tam bize geldiğinde doktor yukarı çıkacağını doğuma gireceğini söyledi. Yarım saat sonra geldi ve doğum gerçekleşmişti. Allah'ım düşününce 2 aydan az süre sonra ben de aynısını yaşayacağım ve çok heyecanlandım. Normal doğum gerçekleşmiş, bebeğin kafası biraz büyük olduğu için epizyomi yapılmış. 3800 doğmuş bebek ama doktor gülerek 2 kg ı bebeğin kafasıydı dedi :) Ultrasonda bizim bebeğe bakarken özellikle sordum kafası büyük mü diye, hayır gayet normal dedi. Çok sıradan bir gebelik geçiriyormuşum ve inşallah ben yürüyüşlere devam ettiğim müddetçe normal doğumla dünyaya gelecek bebeğimiz. Maşallah nazlı ve çok güzel bir kızınız olacak dedi. Minicik çenesi, minicik burnu ve tombiş yanakları çok güzeldi.

Hastaneye doğuma giderken götürmem gerekenlerin listesini de aldım. İnternette çeşitli listeler de var hepsini karıştırıp kendime göre bir çanta hazırlayacağım. Yavaştan başlamak lazım artık.

Artık sıcaklar bitti hava serinlemeye başlar derken bana fenalıklar gelmeye başladı. Oturduğum yerde çok sıcak oluyor terliyorum, kalp atışım hızlanıyor. Ay bana fenalık geldiiii! diye bağırasım var. İyi ki bu hallerim yaz sıcaklarına denk gelmedi, dayanamazdım.

Şimdi bir de ev taşıma telaşlarımız başlayacak. Doğalgazlı bir eve geçeceğiz. İnşallah çok zorlanmadan bu süreci de atlatırım. Annem en büyük yardımcım olacak.

Yürüyüşe devam, ilaçlara devam, hayırlısıyla bebeğimizi kucağımıza alana kadar yazmaya devam.