Bugün itibari ile 26+1. gündeyiz. Günlerden cuma son iş günü. Yarin İstanbul'a gidiyoruuuz. 7 gün kalıp geleceğiz. Yani 27+2. günde 28. hafta içinde. Hamilelerin 28. haftayı doldurduktan sonra doktor raporu ile uçağa binmelerine izin veriliyormuş. Sınırdan kurtuldum yani.
Geçen haftaki doktor kontrolümüz pek de güzel geçmedi. Kuzumuzu gördüğüm için çok mutluydum ama 1,5 ayda 3,5 kilo aldığım için doktorumdan uyarılar aldım. Hamileliğin başında yaklaşık 49 kiloydum, şimdi 56 kiloyum. 6. ay bitmeden 7 kilo alınca benim de moralim bir bozuldu ama tamam artık düzene girecek. Günde 1 saat yürüyüş şart ama çalıştığım için çok yoruluyorum. Yine de elimden geldiğinde yürüyüşlere devam. Şimdilik kilomu koruyorum. Hedefim bu ay hiç kilo almamak. Yediğim her şey bebişe gitsin bebişim büyüsün, bendeki yağlar erisin.
Aklıma takılan diğer konu da gelecek ay şeker yükleme testinin yapılacak olması. Doktorumuza çok güveniyordum yaptırma konusunu bana bırakır diye düşünüyordum ama ''Yapacağız; internette televizyonda yanlış bilgiler veriliyor.'' deyince bir afalladım. Eşim de annem de çevremdeki herkes şeker yükleme yaptırma diyor. Kaçabildiğim kadar kaçacağım.
Magnezyum, demir ve balık yağına devam ediyorum. Artık ekmek yemiyorum. Sıkma, makarna, pizza tarzı yiyecekleri de en fazla haftada bir tüketiyorum.
Kızımızın keyfi yerinde annesini bol bol tekmeliyor. Çok hareketli maşallah. Meyve yediğimde, su içtiğimde, hafif yemekler yediğimde başlıyor minik tekmecikler. Şu an bile kıpır kıpır.
Geçen gün babası göbeğimin aldığı şekle bakarak ve göbişi severek ''Bak kızımızın kafası burda muhtemelen ayakları da burda'' dedi. Ahhh nasıl duygulandım. Her ne kadar tekmeleri hissetsem, büyüyen göbişimle ortalıkta dolaşsam da bebeğimin varlığını o an çok çokk hissettim. Çok güzel bir şey bu.
Allah isteyen herkese hayırlısı ile nasip etsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder